مشاور: بعد از اینکه از فرودگاه خارج شدید شخصی از طرف دانشگاه به دنبال شما آمد؟
آرش: خیر، حقیقتش من آنچنان اطلاع هم نداشتم که قرار است کسی بیاد یا نه. من با دانشگاه تماس گرفته بودم راجع به این مورد که آیا کسی دنبال من خواهد آمد یا نه، ولی آنها گفتند که خیر کسی از طرف دانشگاه دنبال شما نمیاد. اطلاعات دسترسی از فرودگاه به جاهای اطراف را برای من فرستادند که با چه وسیلههایی میتونم بروم و هزینههای هر کدام چقدر خواهد شد.
مشاور: برای مسکن هم میخواستم ازتون سوال کنم که قبل از اینکه وارد آمریکا بشوید، جای مسکن مشخص بود؟
آرش: بله، من با دانشگاه یک مقدار چک کردم. دانشگاه ما یک منبع داشت برای اقامت در خارج از محوطه دانشگاه. همچنین اطلاعات دیگری برای اینکه بتونیم در خوابگاه دانشگاه جا بگیریم. ولی تا اون موقع جوابش برای من مشخص نشده بود و حتی پیشبینی میکردند که برای من جا نرسد.
بخاطر همین من بایکی از دوستانم هماهنگ کردم و اون مدت یک هفتهای را پیششون مزحمشون بودم تا زمانی که جا برای من پیدا شد. یک سری اطلاعات خیلی زیادی هم بود که بخش بین الملل دانشگاه در اختیار دانشجوهای بین الملل میگذاشت، بخصوص در روز معارفه دانشگاه، شامل قوانینی که هست برای اجاره محل ، چه چیزهایی را باید در نظر بگیریم، گزینههایی که در اطراف دانشگاه داریم کجاهاست، شرایط خود خوابگاه چهجوری هست، همهٔ این اطلاعات را برای ما گفتند.
مشاور: برای خوابگاه خود دانشگاه لیست انتظار دارند باید در آن ثبت نام کنید؟
آرش: بله، کلا برای دانشجوهایی که سال اول میآیند خیلی سخت پیش میاید که همون ترم اول جا گیر بیاد ولی خوب برای شخص من شد!
مشاور: شما در چه سطحی درس میخوانید؟ در مورد رشته راضی هستید؟
آرش: من برای ادامهٔ تحصیل در مقطع دکترا به آمریکا آمدم، بعد از لیسانسم. رشتهٔ من مهندسی عمران هست.
مشاور: پس شما با مدرک لیسانس موفق به دریافت پذیرش در سطح دکترا شدین ؟
آرش: بله، البته مدارکی که دانشگاه برای من فرستاد برای مقطع فوق لیسانس بود، اما خودشون گفتند این صرفاً بصورت فرمالیته است ، چون از نظر قوانین دانشگاه مستقیم نمیتوانستند دکترا را برای من ارسال کنند ، بخاطر همین مدارک من در حال حاضر ذکر میکند که من در شرایط فوق لیسانس هستم که پس از یک سال تغییر خواهد کرد به دکترا.
مشاور: چه توصیهای برای دانشجوهای ایرانی دارید.
آرش: عرض کنم خدمتتون که من در رابطه با اپلی و کلا تقاضای ادامهٔ تحصیل خارج از ایران، تجربه من نشان میدهد که این فرایند ، فرایند پیچیده و طولانیای است، که نیاز به وقت و انرژی خیلی زیاد دارد. دانشجوها باید اطلاعات خیلی زیادی جور کنند، از منبع موثق حد الامکان. بخصوص که با چند موسسه و سازمان از جاهای مختلف سر و کار داریم، کشورهای مختلف، و اخلاق و رفتار هر کدوم اینها خاص خودشون است باید باهاشون اشنا باشیم.
من خودم کسی بودم که فکر میکردم میتونم هم کنکور کارشناسی ارشد را توی ایران بدهم و هم در کنارش اپلی کنم. دیدم در ارتباط با اپلی اولش این بود که چهار تا مدرک میفرستم و بعد منتظر جواب میشم. در صورتی که اصلا اینطوری نبود. خیلی نیاز به مطالعه هست. خیلی مهم است که آدم تحقیقات و پروژهها را خوب بررسی کند، با استادها اشنا باشه، با دانشگاها و شرایطشون خوب اشنا باشه. در نهایت برای گرفتن ویزا و مدارکی که لازم داره خیلی لازمه که خوب برنامه ریزی کند و زمان بندی مناسبی داشته باشه که بتواند به همهٔ بخشهای مختلف برسه.
مثلا من شخصاً مشکلی که داشتم این بود که نامه خارج از کشور دریافت نمیکردم و با پست منطقه مشکل داشتیم در تهران. بخاطر همین مدرک ای-۲۰من به کشور دیگری رفت و از آنجا به ایران برای من فرستاده شد با یک شماره پیگیری مشخص که بتوانم پیگیریش کنم. این باعث شد مدت زمان بیشتری منتظر بشوم تا ای-۲۰بدست من رسید. با وجودی که از دانشگاه خواستم که ای-۲۰من را سریعتر صادر کنند نتوانستند این کار را بکنند. به همین خاطر مدت زمان خیلی کوتاهی برای من باقی ماند تا اینکه از زمانی که ای-۲۰بدست من میرسد اقدام کنم برای تمام فرایند اداری که داخل ایران باید انجام بشود. از وزارت علوم و دانشگاه و نظام وظیفه و ادارهٔ گذرنامه و همهٔ قسمتهایی که خلاصه میرسد به اینجا که من بتونم برای بار اول از ایران خارج بشوم تا مصاحبهام را انجام بدم.
من همهٔ اینها را لب مرز رسیدم! ولی اگر برنامه ریزی نمیکردم محال بود به همچنین چیزی برسم. بخاطر همین حتما از دوستان خوبم میخواهم که روی این زمینه خوب تحقیق کنند که بدانند هر کدام از قسمتهایی را که باهاش سر و کار دارند چقدر مدت زمان میبره و چه مشکلاتی ممکناست پیش رو باشه، برای هر کدام آنها برنامه ریزی بکنند، چون فرصت زیادی نیست و ممکن است که اشتباهی پیش بیاید و یک وقت مثلا اگر کلارنس بیشتر طول بکشد دیگه به شروع ترمشون نرسند.
یکی دیگر از توصیههایی که حتما دارم و دوست دارم دوستان خوبم این را توجه بکنند. خیلی از دوستان وقت سفارت میگیرند از سفارت خانهها و بدلایلی بعدا اون وقت سفارت را استفاده نمیکنند. خواهش میکنم که اگر که میتوانند و میدانند که نمیتوانند برای مصاحبه به سفارت بروند، تماس بگیرن و وقت خودشون را کنسل کنند.
چون سفارتخانهها زمان خاصی را در نظر میگیرند برای مصاحبه با اتبای ایرانی و زمانی که ما این زمانها را اشغال بکنیم، فقط از وقت هموطنهای خودمون میگیریم. آنها این زمان را برای اتبی کشوری که توش هستند نمیگذ ا رند. بخاطر همین لازم است که حتما اگر کسی نمیره، اون وقت را کنسل بکند تا دوستان دیگر بتوانند از این وقت استفاده کنند. من خودم شخصاً کسی هستم که از همین وقتهای کنسل شده تونستم استفاده بکنم.
مشاور: خیلی ازتون ممنون. اطلاعات بسیار خوبی در اختیار ما گذاشتید. یک سوال دیگر که الان بنظرم رسید که فراموش کردم بپرسم این است که کنسول سفارت از شما پرسید که پس از تکمیل درستون چه برنامهای دارید؟ میخواهید برگردید ایران یابرایبعد از تکمیل تحصیلات برنامه ریزی کردید ؟
آرش: حقیقتش از من همچنین سوالای نپرسید.
